Housing First en Houding First II of hoe je in één dag iemand de Wereld op een presenteerblaadje kunt aanbieden

Er zijn vele manieren om jezelf als hulpverlener/coach/begeleider een rol te geven in de levens van mensen met geleefde ervaring. Daarbij is het totaal onbelangrijk wat jij van iets vindt. Listen in Wonder. Daar gaat deze post over.

De kunst is om vooral voorwaardenscheppend aan de slag te gaan en bezig te zijn. En als jij iets bedenkt, schrijf dat dan toe aan de ander. En dan heb ik het vooral over de mensen die jij helpt.

Zet de mensen met wie je werkt in de Hoofdrol

Het gaat er om dat zij een ervaring op gaan doen die ze niet meer gaan vergeten.

Omdat er niets simpeler, doeltreffender, mind blowing leerzamer en inspirerender is

Het grijpt in op veel levensgebieden en de talenten die huizen in de mensen met wie we werken.

Wat is het idee?

Stel een groep van 12 mensen samen. Dat is het ideale aantal.

Er is geen ballotage. Iedereen is welkom.

Er zijn een paar regels. Maar niets om je zorgen over te maken.

Vraag die 12 mensen om een verhaal/presentatie voor te bereiden. Een verhaal over iemand die ze na aan het hart ligt. Dat mag ook over die persoon zelf gaan. De ‘presentatie’ mag ten hoogste 18 minuten duren, maar ook niet korter. Precies 18 minuten.

Deelnemers mogen dat verhaal aanvullen met foto’s, video’s, tekeningen, muziek, zolang je wat je daarbij nodig hebt maar in een rugzak of tas kunt meedragen. Het verhaal mag niet voorgelezen worden. Je mag er wel een spiekbriefje met steekwoorden bij gebruiken.

Huur 12 fietsen

En kies een stad uit waarvan jij denkt dat die stad tot de verbeelding van de deelnemers spreekt. Vertel de mensen dat ze in die stad een locatie mogen uitkiezen waar zij hun verhaal aan de groep mogen gaan vertellen.

Als gids ben jij verantwoordelijk voor het uitstippelen van de route door de stad. Het is belangrijk dat iedereen aan bod komt. Dus bereid je terdege voor. Verdiep je in de topografie van die stad. Kies veilige routes. En wees een goede time keeper.

Jij verzorgt ook de introductie van elke spreker. Doe dat met verve en met alle positiviteit die je in je hebt. It’s a once in a life time experience voor de meeste mensen. Een opbouwende en empowerende inleiding is de Bom.

It better be unforgettable.

Zorg voor de perfecte omstandigheden. Denk aan omgevingsgeluid. Zorg dat de spreker verstaanbaar is. Niets mag dat persoonlijke verhaal in de weg staan.

Bedenk ook waar je tussen de middag gaat lunchen met jouw groep. Zo’n dag vraagt veel energie. Neem energie-bars en drankjes mee. Tank bij. Reserveer ruim van tevoren alvast 14 stoelen.

De 14e stoel is voor een singer-song-writer die jij hebt uitgenodigd.

Elk verhaal wordt beloond met een lied van de hand van die meereizende artiest

Robin IJzerman, Youri Lentjes, Coen Bardelmeijer, Pelle Bast en Louis Puggaard-Müller. Daar werken Harry Gras en ik al jaren mee.

Die kennen alle ins and outs van het werken met mensen met uitdagingen. Je hoeft ze niets uit te leggen. Het zijn goede herstelcoaches. Hun liedjes zeggen meer dan 1000 van jouw woorden.

Het is verboden vragen te stellen

Voorkom dat de mensen die net naar een verhaal van een deelnemer hebben geluisterd vragen gaan stellen aan de verteller. Dat is stricktly forbidden. Die vragen gaan over het algemeen over de vragensteller zelf en op die manier neemt die het verhaal over of weg van degene die net zijn persoonlijke doopceel heeft gelicht.

Vragen stellen mag, maar pas de volgende dag. Zorg ervoor dat mensen de kunst van het onbevooroordeeld luisteren leren en naleven. Ook als emoties voor-, tijdens-, of daarna de overhand nemen. Dat zijn altijd goede emoties en ze behoren toe aan de verteller. Stay in the moment of Magic. Daar op die bijzondere plek, in die bijzondere stad, samen met die 12 paradijsvogels.

Je vraagt je wellicht af wat mensen allemaal leren op zo’n dag?

  • Je leert een stad in één dag op je broekzak kennen.
  • Je smeedt op één dag een bijzondere band tussen 14 verschillende mensen.
  • Die worden misschien wel vrienden of vriendinnen van elkaar.
  • Mensen voelen zich gehoord en gezien. In veel gevallen voor het eerst in lange tijd.
  • Mensen komen op vele manieren en letterlijk in beweging (fysiek en cerebraal). It beats watching TV en achter de begonia’s zitten.
  • De hulpverlener ziet 12 mensen op één dag. Daar kun je bij een zorgverzekeraar of andere subsidiënt mee thuiskomen en dat doet niemand je na.
  • Deelnemers leren zichzelf presentaties te geven. Dat is een boost voor het zelfgevoel en de zelfwaardering.
  • Je stelt iemand in de gelegenheid misschien wel voor het eerst een herstelverhaal te vertellen.
  • Je leert iemand zichzelf te zien in een totaal ander daglicht.
  • De hulpverlener leert zichzelf voorwaardenscheppend te werken. En zichzelf totaal onbelangrijk te maken. Zoals het hoort.
  • Je geeft deelnemers de kans om een nieuwe levenslijn op te bouwen. (zie deze video op Youtube)
  • De stad die je mensen laat bezoeken en de mensen in jouw groep zijn vanaf die dag onlosmakelijk verbonden met mooie verhalen en prachtige liederen. Dat laat een onuitwisbare indruk en herinnering achter.
  • Je maakt vrienden en vriendinnen voor het leven. Je bouwt vriendschap en vertrouwen op. De bouwstenen voor een goede hulpverleningsrelatie.
  • Aan het einde van de dag heeft iedereen het gevoel alsof ze al een week met elkaar op stap zijn.
  • Je maakt een einde aan die 45-minuten-per-week-tot-volgende-week-cultuur.
  • It’s an offer people will not refuse. It’s cheaper. It’s the clever thing to do. It’s human. It’s why we are here. It saves lives. It’s that simple.

Dit bericht maakt onderdeel uit van het boek ‘De Holenman van Amsterdam-Noord’, Rokus Loopik (medio 2021).

One comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge